چشمه زلال زندگی را در کویره سینه ام به جوشش در آوردی

و درآن لحظات که در بیراهه های زندگی گم شده بودم

راهی سبز شدی در برابرم

                                   سرنوشت چه زود ما را به دو راهی کشاند

روز وداع

       صورتم را در میان دستهایم پنهان کردم تا اشکهایم را نبیند

اما هق هق گریه هایم حرف می زد و از اندوهی تلخ حکایت می کرد .

یه روز بهش گفتم دوست دارم   بهم گفت : دوستم داره

یه روز بهش گفتم دوست ندارم    بهم گفت دوستم نداره

                         جالب بود این طوطی هر چی می گفتم تکرار می کرد

قلم را برداشتم تا از تو و خوبیهایت بگویم کلامی که بعد از محبت با نام تو اغاز می شود وقتی تو را می

بینم به خود اموختم که چگونه باید تو را دوست داشته باشم و وقتی به چشمان پر مهرت مینگرم ستاره هایی

مملو از مهر و محبت را جستجو می کنم من تو را اینه تمام نمای عشق می بینم و تو را مانند جانم می پرستم

چنانچه عشق به تو عشق به همه خوبیهاست و همه این گفتار در این خلاصه میشود که